roh durdaniliri 3-san: sulayman guwah tahir talip (shé’ir)


mikrofunda: qaraxan

«méhman keldi» dédi balilar,
«xush kélipsiz» dédim menmu hem,
dastixanni keng yaydim anga,
ehwal sorap yene demmu-dem.

chüshürmidim tördin héchqachan,
hem yigüzdüm toyup yan’ghuche,
baghlardimu oynattim-küttüm,
u yayridi köngli qan’ghuche.

qorsaq sélip semripmu ketti,
polo, gösh yep bizning ligendin,
lékin méhman tewrimes, yene
éghiz achmas qaytish dégendin.

oylap qaldim: «qandaq méhman bu?
körmigenmen ketmes méhmanni.»
bu méhmanning xulqi mijezi,
heyran qildi hemme tuqqanni.

kéyin uqsam «akam» iken u,
atam tapqan hejge chiqqanda,
quchaqlashtuq qaytidin uzaq,
échilmighan sirni uqqanda.

ögey anam yollaptu uni,
«atang ketken yolda chapqin» dep,
«abiy zem-zem élip kozigha,
inilerning öyin tapqin» dep.

umu tördin chüshmidi kéyin,
men yetküzdüm tuqqanChiliqni,
tapa qilsa ghing-ping qilmidim,
sir tutmidim bir tal tériqni.

mana hazir men anga méhman,
qorunumen öz öyümdimu,
uning ejri köptek biliner,
hetta ichken chay-süyümdimu.

gah parisi, gahi erebi
sözleydu u, köndüm menmu hem,
eqil uning, put-qol méningdin,
«xosh-xosh» deymen anga demmu-dem.

menmu shundaq insan ikenmen,
könglümmu aq, boynummu yumshaq,
ishenmiseng sulayman guwah,
qushlarghimu bolimen qondaq.

jawab yézish

éléktironluq xet adrésingiz ashkarilanmaydu. * belgisi barlarni choqum toldurusiz